Verkent voorbij het zombietijdperk.

Van het Japanse Capcom verwachten we zombies. Massa’s zombies. En hier en daar een demon om te fileren tot duvel preparé. Maar een fantasiegame met een vrij te verkennen wereld? Dat was toch één van de laatste concepten die we uit het bedrijf zouden zien komen. Toch pakte men in de vorm van Dragon's Dogma net daarmee uit bij Capcom op E3 2011. Een titel die onder de radar van velen vloog, maar bij ons op de nodige aandacht kon rekenen.

Bij het aanvangen van de speelbare beursdemo valt er te kiezen uit de traditionele klassen in een RPG, want in die categorie bevindt de game zich. Mijn oog valt meteen op de Warrior, omwille van mijn voorliefde om dingen van mijn kling te laten proeven. Het achtergrondverhaal van je eigen protagonist blijft wel dezelfde: een draak consumeert bij aanvang het hart van de held die op z’n beurt neervalt, maar door tot nu toe onverklaarbare krachten toch het leven blijft omhelzen. Hij zit immers dankzij het lot verbonden aan de draak die zijn hart zo gretig oppeuzelde. Het is nu zijn taak om hetzelfde beest op te sporen en te verslaan.

Verder dan die korte synopsis komen we niet en kiezen we maar één van de twee mogelijke levels. Het ene neemt ons mee in een grottenstelsel, het andere zet ons op een wijde vlakte. In elk level spreekt alles werkelijk voor zich: je verslaat elk slecht wezen dat je tegenkomt, maar de meer mythische wezens die ons pad kruisen, zijn de griffioenen. Het zijn zulke taaie klanten dat we ze meteen als minibaasgevecht op ons bord gepresenteerd kregen. Andere dergelijke creaties die de wereld van Dragon’s Dogma bevolken zijn de gekende Chimaera, bestaande uit het hoofd van een leeuw, het lijf van een geit en de staart van een slang.

Lees meer...