Kerker onder nieuw management.

Dungeon Siege III, vreemd genoeg doet het mij onmiddellijk denken aan een derde deel uit een andere reeks: Fallout: New Vegas. Nee, niet qua gameplay, setting, muziek of zelfs grafische stijl. Wat dan wel? Ontwikkeling. Net zoals bij New Vegas is er deze keer een ander team dat de ontwikkeling op zich neemt - en net zoals bij Fallout gaat dat gepaard met een resem nieuwe gameplay keuzes. De titel werd vol lof ontvangen door alle critici en tal van spelers. Toch was er ook dat kleine groepje mensen die de Fallout reeks al geruime tijd volgden en als een stel verzuurde bejaarden hun vuisten richting de hemelen schudden. Ik kan je nu al zeggen dat Dungeon Siege III geen onaardige titel is, maar hoogstwaarschijnlijk ook enkele boze blikken zal ontvangen van trouwe fans.

Het verhaal speelt zich af in het welbekende (doch totaal onbestaande) tijdperk dat het midden vind tussen fantasie en steampunk, gevuld met elementen van zowel de middeleeuwen als de Renaissance. Zoals westerse RPG's dat wel eens doen, bouwt Dungeon Siege een geslaagde lore op, met zijn eigen verleden, rassen en groeperingen. Wat mij ook opviel was de imminente nerd-bait: tal van rondborstige dames, zowel goed als kwaadaardig, met een plethora aan exotische tongvallen.

Het verhaal zelf is dat van de gevallen 10th Legion die zich in ere tracht te herstellen. De clan werd op de knieën gebracht door ene Jayne Kassinder, dus het is aan jouw om samen met je driekoppig gevolg enkele verbonden te sluiten en wat zoete wraak neer te leggen. Het hele verhaal wordt op een vlotte manier gebracht, ook al is het ver van origineel. Doorheen het spelen kunnen enkele keuzes gemaakt worden die invloed hebben op de verhaallijn en de relatie met je actief groepslid. Niet meteen BioWare-achtige proporties, maar uitgebreid genoeg om eens te vermelden.

Lees meer...