Even spannend als een maanlandschap.
Filmgames zijn ondertussen hartgrondig gehaat in gameland. Vaak zijn deze games zo haastig gemaakt om toch maar tegelijk met de film uit te komen, dat ze slordig afgewerkt en vaak ronduit slecht zijn. Dark of The Moon heeft zeker last van deze bekende problemen, maar toch zijn er ook enkele positieve noten.
Eerst het slechte nieuws: de game is overduidelijk slecht afgewerkt. Grafisch is er geen spektakel, de game doet zelfs wat lelijk aan. De verschillende omgevingen zijn bovendien repetitief en vaak schaamteloos gekopieerd. De levels zijn dus redelijk saai om te doorlopen. Na vijf minuten heb je de omgeving ook wel gezien. Enkel de robots zelf zien er goed uit, en ook hun animaties verlopen vlot.
Ook het verhaal is er één van dertien in een dozijn, en het heeft vreemd genoeg voor een filmgame, weinig met de film te maken! Het is eerder een prequel die aansluit op de film. In het begin van de game vermoeden de Autobots dat de Decepticons toch niet van de aarde verdwenen zijn, en zich stiekem schuilhouden. In de tutorial missie wordt Bumblebee op onderzoek uitgestuurd, en inderdaad: de Decepticons zijn op Aarde. In de volgende missies speel je als verschillende bekende Autobots om golven Decepticons uit te roeien. Later speel je ook langs de zijde van de Decepticons.




